Stottertherapie

stottertherapie

Stotteren

Stotteren is een stoornis in de vloeiendheid van het spreken. Meestal ontstaat het op zeer jonge leeftijd (vanaf twee en een half jaar), maar het kan ook later in het leven beginnen. Stotteren heeft hoorbare kenmerken zoals herhalingen, verlengingen en blokkades. Deze verschijnselen kunnen zich voordoen met of zonder spanning. Stotteren kan ook zichtbare factoren hebben zoals trekkingen in het gezicht, het verbreken van het oogcontact of meebewegen bij het spreken. Dit kan de communicatie met gesprekspartners ernstig beïnvloeden. Naast de hoorbare en zichtbare factoren kunnen verborgen elementen deel uitmaken van het stotteren. Bang zijn om te praten is een voorbeeld daarvan en kan een grote invloed hebben op het levensgeluk in het algemeen.

Therapie

Stottertherapie vindt plaats volgens de richtlijnen voor stottertherapie voor kinderen, adolescenten en volwassenen van de Nederlandse Vereniging voor Stottertherapeuten (NVST). Het is belangrijk dat de therapie al op jonge leeftijd begint. Onderzoek en therapie richten zich zowel op het kind als op zijn omgeving. Een belangrijk meetinstrument voor ouders / peuterspeelzaalleiders / leerkrachten van jonge kinderen is de Screeninglijst Stotter (SLS) die u kunt vinden en invullen bij de Nederlandse Federatie Stotteren (NFS). Dit instrument helpt bij het bepalen of verder onderzoek nodig is.

Bij basisschoolleerlingen, pubers, adolescenten en volwassenen wordt zorgvuldig onderzoek gedaan waarna in overleg met de cliënt (en eventueel ouders) wordt besloten wat het plan van aanpak is. In gedeelde verantwoording wordt gekozen voor een behandelingstraject waarbij gewerkt wordt aan de hoorbare, zichtbare en verborgen factoren van het stotteren. De therapeut brengt hierbij voor het therapieproces haar kennis en therapeutische vaardigheid in en de cliënt zijn/haar inzet. Stotteren verschijnt zeer divers bij ieder persoon. Het behandelplan is dan ook bij iedere cliënt op maat, met als leidraad de bovengenoemde richtlijn voor stottertherapie van de NVST.
De therapie begint altijd individueel. Na verloop van tijd kan groepstherapie een nuttige aanvulling zijn. Te denken valt daarbij aan:
  • Groepstherapie voor basisschoolleerlingen.
  • Een groep voor stotterende kinderen met de brugklas in zicht
  • Een groep voor pubers en adolescenten
  • Een oefengroep om aangeleerde vaardigheden te gebruiken in de groep
Ook is er mogelijkheid om zich, als de tijd daarvoor rijp is, aan te melden voor landelijk georganiseerde intensieve groepen van meerdere dagdelen verzorgd door collega’s van de NVST. Een beschrijving van deze groepen kunt u vinden op www.stotteren.nl De duur van de therapie verschilt per persoon. In sessies van een uur wordt gewerkt aan de doelstellingen die samen opgesteld zijn. Regelmatig bespreken therapeut en cliënt welke stappen gemaakt zijn op weg naar die doelstellingen en of het nodig is de doelstelling bij te stellen. Soms kan in overeenstemming besloten worden dat andere vorm van hulpverlening nodig is. De therapie wordt geleidelijk afgebouwd. Ook aan dit onderdeel van de therapie wordt ruim aandacht en tijd besteed. Aangezien stotteren een fenomeen is dat aandacht blijft vragen om terugval te voorkomen is er een plan voor nazorg. Te denken valt hierbij aan de site www.stotters.nl die onlangs ontworpen is. Vier keer per jaar organiseren we een stottercafé, waar gelegenheid is lotgenoten te ontmoeten en ervaringen met elkaar te delen.